انواع زخم های آکنه ای و چگونگی درمان آنها ( قسمت دوم )

scar

زخم های آکنه ای می توانند درمان سختی داشته باشند و همیشه نیازمند کمک حرفه ای است؛ متاسفانه، محصولات بیشماری وجود دارند که آنقدر قدرتمند نیستند تا هر چیزی را بتوانند بدون تغییر رنگ بهبود بخشند‌. هر چند روش هایی وجود دارد که می تواند ظاهر و بافت پوست شما را بهبود بخشد و مهم تر از همه گزینه درمانی شما به نوع زخم بستگی دارد. بیشتر مردم بیش از یک نوع زخم روی پوست شان دارند،هيچ کس دوست ندارد چهره اي پر از جاي جوش و زخم های آکنه ای داشته باشد بنابراین شما ممکن است با درمان های محدود متفاوتی بهترین نتایج را ببینید‌.

در اینجا نگاهی به انواع مختلف زخم های آکنه ای و درمان های توصیه شده ی آنها شده است

درمان زخم های و رفع ان

زخم های چکشی :

زخم های چکشی عمیق و بسیار باریک هستند که تا داخل درم (غشا) گسترش پیدا کرده است. این پوست ها طوری دیده می شوند که اگر سوراخ شده باشند انگار با یخ خرد کن یا جسمی تیز سوراخ شده است. زخم چکشی سوراخ های کوچک، باریک، عمیقی در پوست ایجاد می کنند. بعضی از آنها شبیه روزنه ای بزرگ و باز هستند. چگونه پیشرفت می کنند : زخم های چکشی بعد از عفونت های کیستی یا آسیب های التهابی ای که بر روی سطح پوست اتفاق می افتد، پیشرفت می کنند. بافت پوست تخریب می شود، و شبیه به زخم می شود.

درمان زخم های چکشی:

شکافتن سوراخ ها درمان معمول زخم های چکشی است. در طول این عمل، پزشک شما از یک ابزار کوچک برای برش زخم شما استفاده می کند. سپس پوست برای بهبودی به هم چسبانده می شود. پیوند بافت برای زخم های چکشی بزرگتر و عمیق تر انجام می شود. درست مانند شکافتن سوراخ ها، بافت های زخم شده و آسیب دیده از روی پوست برداشته می شوند. حفره ها توسط بافت های پوستی پر می شوند. (معمولا بافت را از پشت گوش برمی دارند). این یک فرایند بسیار دقیقی است، اما پیشرفت بسیار سریعی در بافت پوست ایجاد می کند. گرچه هر دوی این عمل ها به خودی خود باعث به جای گذاشتن زخم هایی می شوند، زخم هایی که ایجاد می شوند صاف و هم سطح پوست اطراف هستند، بنابراین بسیار کم دیده می شوند.

زخم های واگنی :

زخم های واگنی دارای حفره های گرد و بیضی شکل و با خط های عمودی هستند. پهن تر از زخم های چکشی هستند‌؛ زخم های واگنی به پوست ظاهری ناصاف و حفره دار می دهد. چگونه پیشرفت می کنند : وقتی یک گریز التهابی صورت می گیرد و کلاژن ها تخریب می شوند، بافت از بین می رود. پوست در این ناحیه بدون پشتیبان می ماند، و یک منطقه ی کم فعالیت درست می کند. زخم های واگنی می توانند به شدت سطحی باشند و بستگی به مقدار بافتی که از دست داده است، دارد.

درمان زخم های واگنی :

دقیقا همان کاری که برای زخم های چکشی انجام می دهند، زخم های واگنی می توانند توسط شکافتن حفره درمان شوند. این نوع از زخم همچنین می تواند به روش پانچ کردن برآمدگی ها درمان شود. بیشتر مشابه پانچ بافتی است، اما به جای پیوند بافت پوست پایه ای زخم واگنی را بلند می کند و کمک می کنند تا با پوست هم سطح شود. معمول ترین روش درمانی برای زخم های واگنی، به هر حال، پرکننده ی غشایی است. این ها به زخم تزریق می شوند، به منطقه ی فرورفته ی پوست کمک می کند که تا سطح بالا بیاید. پرکننده های غشایی سریع است‌. عمل ساده ای که با دیگر انواع درمانی زخم های آکنه ای مقایسه می شود. مشکل این است که نتایج آن پایدار و همیشگی نیست. اما پر کننده ی غشایی جدید از ۱۸ ماه تا ۲ سال ماندگاری دارد. لیزر سطح پوست انتخابی دیگر است. انواع متفاوتی از لیزر وجود دارد و همه ی آنها با تفاوتی بسیار کم کارمی کنند. اما در کل ، لیزر به تحریک بافت پوست و کلاژن کمک می کند که دوباره ساخته شوند، رنگ و بافت پوست را بهتر می کند.

زخم های گرد :

این نوع زخم ها باعث حفره های گرد و موج مانند می شوند وگرنه پوست به صورت نرمال و طبیعی دیده می شود. زخم های گرد با زخم های واگنی متفاوت است به این دلیل است که آنها به خوبی تعریف نمی شوند. خود پوست ناهموار و ناصاف به نظر می رسد.

چگونه پیشرفت می کنند : زخم های گرد زمانی رخ می دهند که نوار های فیبری بافت ها بین پوست و بافت زیر پوستی پیشرفت می کنند. این نوارها اپیدرم را می کشند و آن را به ساختارهای عمیق پوست می برد. این کشیدگی اپیدرم از داخل باعث می شود پوست ظاهری نارک و گرد پیدا کند.

درمان زخم های گرد :

زخم های گرد به بهترین شکل درمان می شوند. یک روش جراحی ساده است، که تحت بی حسی موضعی به عنوان بیمار سرپایی انجام می شود.

یک چاقوی کوچک جراحی را موازی با پوست قرار می دهند. فیبرهای پایه ای زخم را برش می دهند که از روی پوست به زیر، به طرف پایین کشیده شود. زمانی که نوار بریده می شود، پوست نرم  به نظر می رسد.

زخم های هیپروتروفیک و کلوئیدی :

زخم هیپرو تروفیک برآمده است، زخم های محکمی که بالای سطح پوست رشد می کنند. زخم های هیپروتروفیک توسط آکنه به وجود  می آیند که اغلب بر روی لگن پیدا می شود. به خصوص در آقایان، اما می توانند در هر جایی از بدن اتفاق بیفتند. زخم های هیپروتروفیک بعد از زخم های عمیق یا آسیب های زخمی بسیار معمول است. کلوئید ها نوع سخت تری از زخم های برآمده هستند. تفاوت کلوئیدها با زخم های هیپروتروفیک در این است که کلوئید ها بزرگتر از زخم اصلی می شوند. آنها برآمده می شوند، به صورت عمودی از خود زخم هم بزرگتر می شوند و گسترش می یابند و می توانند همچنان بعد از بهبودی زخم اصلی رشد کنند. بعضی از افراد بیشتر مستعد ابتلا به زخم های کلوئیدی هستند.

چگونه پیشرفت می کنند : برخلاف زخم چکشی و واگنی، زخم های هیپروتروفیک با از دست دادن بافت اتفاق نمی افتد. بیشتر، آنها به دلیل تولید بیش از حد کلاژن پیشرفت می کنند. در مورد کلوئید، مثل این است که نمی داند زخم بهبود یافته است و به تولید کلاژن همچنان ادامه می دهد.

درمان زخم های هیپروتروفیکی و کلوئیدی :  

انتخاب های زیادی برای درمان زخم های هیپروتروفیکی و کلوئیدی وجود دارد. بهترین درمان برای شما بستگی به شرایط شخصی شما دارد، اما می تواند شامل کرم های استروئید ( کورتیزون)، ژل سیلیکون، کریوتراپی ( انجماد زخم ها با نیتروژن مایع )، نوارها، درمان های لیزر رنگی پالس، یا تزریق برای کمک به کوچک تر شدن و صاف شدن زخم ها باشد. تا زمانی که بشود از وخیم شدن پوست جلوگیری کرد باید مراقبت ادامه پیدا کند که می تواند منجر به بدتر شدن کلوئید شود.

درمان زخم های التهاب پوستی

پر رنگدانه پس از التهاب :

تغییر رنگ بعد از بهبودی جوش روی پوست باقی می ماند و یک زخم آکنه ای نیست بلکه پررنگدانه شدن پس از التهاب است. به طور شگفت انگیزی برای افراد دارای آکنه بسیار معمول است. پررنگدانه شدن پس از التهاب منطقه ای صاف ( نه برآمده و نه فرورفته) که محدوده ی رنگی صورتی تا قرمز، بنفش، قهوه ای، یا سیاه، بستگی به نوع پوست شما دارد. چگونه پیشرفت می کند : پررنگدانه شدن پس از التهاب زمانی رخ می دهد که زخم خارش، جوش، یا حتی آسیب های پوستی (تروما) باعث التهاب پوست شوند. زمانی که پوست خوب می شود، ملانین بسیار زیادی تولید می کنند (ماده ای که رنگ پوست را تیره می کند) و محل را تیره تر می کند.

درمان پس از التهاب :

پررنگدانه؛ در بیشتر موارد، نیازی نیست شما کاری انجام دهید، تغییر رنگ اغلب در طول زمان بهبود می یابد و محو می شود. در مواردی که تغییر رنگ خودش از بین نمی رود یا اینکه شما می خواهید به درمان سرعت ببخشید، تعداد کمی انتخاب برای شما وجود دارد. محصولات غیرفعال حاوی آلفا هیدروکسی اسدها می توانند تغییر رنگ جزئی یا متوسط را محو کند. پررنگدانه، تجویز موضعی رتینوئید یا اسد اسازائیک انتخاب های خوبی است، به خوبی کرم هایز که حاوی هیدروکینون هستند. حتی با مراقبت های دقیق و از روی وظیفه، ممکن است زخم های آکنه ای به وجود بیاید. مهم است که اگر آکنه دارید، هر چه بیشتر تحت مراقبت و کنترل باشید. بسیار سخت است که به طور موثر از زخم آکنه ای مراقبت کنید، اگر که به طور مرتب جوش می زنید. اول از همه، اگر شما نیاز به کمک دارید برای درمان آکنه، پیش متخصص پوست بروید. متخصص پوست شما می تواند درمان زخم های آکنه ای مناسب شما را پیدا کند. هنگامی که پوست شما کاملا تمیز است، مرحله ی بعدی درمان زخم های آکنه ای است.

متخصص پوست شما نیز می تواند به شما کمک کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال خود را بپرسید!

زمانی که جوابی داده شد / بروزرسانی شد یک ایمیل اطلاع رسانی دریافت می کنید.

+ = بررسی تشخیص انسان و ربات/ اسپم؟