با انواع زخم‌ های صورت آشنا شوید

زخم های صورت

زخم‌ ها از نظر ساختار ژنتیکی افراد، اندازه و محل زخم و نوع زخم متفاوت اند. انواع مختلفی از زخم‌های صورت در ادامه معرفی خواهد شد.

زخم های صورت

انواع زخم های صورت 

زخم‌ های کلوئیدی : این زخم‌ها بطور طبیعی ارثی‌اند و نتیجه‌ی فرایند ترمیم زخم اند و به شدت پیش‌رونده‌اند. این زخم‌ها پر از برآمدگی هستند و به خارج از ناحیه‌ی اصلی سوختگی و پارگی گسترش می‌یابند. اگر این زخم‌ها به حد کافی بزرگ شوند تاثیر منفی بر تحرک چهره‌ی افراد اثر می‌گذارند. دکترها می‌توانند با عمل جراحی سعی کنند این زخم‌ها را بردارند، می‌توانند از تزریق استروئید استفاده کنند یا از ورقه‌های سیلیکون را برای صاف کردن زخم بکار ببرند. اگر زخم کلوئیدی کوچک باشد می‌توان آن را با سرمادرمانی یا لیزردرمانی درمان کرد. اگر شما مستعد زخم‌های کلوئیدی هستید می‌توانید از پدهای ژلی سیلیکونی استفاده کنید تا از شکل گیری کلوئید جلوگیری کنید. کلوئیدها در مردم آفریقایی – آمریکایی یا در سایر مردمی که رنگ پوست تیره دارند برجسته‌تر و رایج‌ترند.

زخم‌ های کششی : این زخم‌ها زمانی بوجود می‌آیند که پوست می‌سوزد و مانند ورقه‌های کاغذی سوخته می‌گردد. در حالی که زخم بهبود پیدا می‌کند به سطح پوست می‌رسد و سفت می‌شود و مانع حرکت راحت پوست می‌شود. این زخم‌های کششی می‌تواند تاثیرات شدیدی بر ماهیچه‌ها و اعصاب بگذارد.

زخم‌ های هیپرتروفیک : این زخم‌ها شبیه زخم‌های کلوئیدی هستند با این تفاوت که این زخم‌ها فراتر از محدوده‌های زخم اصلی نمی‌روند. زخم‌ها بالای سطح پوست برآمده می‌شوند. می‌توان با تزریق کورتیکواستروئید یا با استفاده از ورقه‌های سیلیکون زخم‌ها را صاف کرد.

زخم‌ های آکنه‌ای :  انواع زیادی از این زخم‌ها وجود دارد که بدترین‌شان پوست را حفره حفره می‌کند. این زخم‌ها بسیار واضح‌اند و درمان سختی دارند. بدترین زخم‌های آکنه‌ای ظاهری موج‌دار یا گوشه‌دار دارند. بهترین درمان برای زخم‌های آکنه‌ای در وهله‌ی اول پیشگیری از آکنه است.

علائم زخم‌ های صورت :

بسیاری از زخم‌های صورت ماهیچه‌ها و اعصاب زیر پوست را درگیر می‌کنند و در نتیجه درد و بی‌حسی را بدنبال دارند و مانع تحرک قسمت‌های درگیرشده‌ی پوست می‌شوند.

زخم‌های صورت همچنین در ظاهر بدنما هستند و می‌توانند باعث شوند که فرد مبتلا گوشه‌گیر، افسرده  شود و گرایشات خودکشی در آن‌ها افزایش یابد. هیچکس نمی‌خواهد در چشم دیگران زشت باشد و ساده‌تر از پوشاندن  این زخم‌ها پرهیز از مبتلا شدن به این داغ ننگ‌های بزرگ است. همین موضوع درباره‌ی زخم‌های آکنه‌ای نیز صادق است که متاسفانه اغلب افراد نوجوان به آن مبتلا می‌شوند که  بیشتر از بزرگسالان مستعد گوشه‌گیری، افسردگی و خودکشی‌اند.

ریسک‌هایی برای زخم‌ های صورت :

همانطور که اشاره شد در کسانی که رنگدانه‌های زیادی در پوست‌شان دارند زخم‌های کلوئیدی و زخم‌هایی که رنگ‌شان با رنگ طبیعی پوست متفاوت است شیوع بیشتری دارند. افراد آکنه‌دار به احتمال بیشتری به زخم‌ها دچار می‌شوند بویژه افرادی که از آکنه‌های کیستی رنج می‌برند.

افرادی که پارگی پوست دارند و پارگی آن‌ها با عمل درمان نمی‌شوند ممکن است به زخم‌های بدی دچار شوند. این امر مخصوصاً برای پارگی‌های متوالی که در آن‌ها چندین پارگی از یک نقطه ایجاد می‌شوند یا برای پارگی‌های نامتعارف و نامنظم مصداق دارد. پارگی‌هایی که مجاور دانه‌های پوستی اند می‌توانند صورت را به شکل چروکیده درآوردند.

عموماً بیشتر افرادی که گرفتار زخم‌های صورت می‌شوند کسانی هستند که ورزش‌های سختی مانند بوکس انجام می‌دهند یا در زندگی روزمره‌شان کتک‌کاری می‌کنند. همچنین کسانی که رفتارهای پرخطری مانند رانندگی با سرعت بسیار بالا یا دعوا با بقیه دارند.

تشخیص زخم‌های صورت :

زخم‌های صورت به راحتی تشخیص داده می‌شوند چرا که در معرض دیدند. اما گسترش زخم را به سادگی نمی‌توان تشخیص داد. آیا زخم‌های صورت تنها پوست و بافت نرم را درگیر می‌کنند یا به ماهیچه‌ها و اعصاب زیرین گسترش می‌یابد؟

برای تخمین مقدار گسترش زخم دکتر باید ماهیچه‌های صورت و اعصاب صورت را بررسی کند تا متوجه شود درگیر زخم هستند یا خیر. برای مثال اگر زخم‌ها همراه با انقباض عضلانی به شدت حرکت کنند ممکن است تا حدودی به ماهیچه‌ی زیر آن متصل شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوال خود را بپرسید!

زمانی که جوابی داده شد / بروزرسانی شد یک ایمیل اطلاع رسانی دریافت می کنید.

+ = بررسی تشخیص انسان و ربات/ اسپم؟